Çookkk şükür Allahımm… bu kadar insanı bir arada görmek, böylesine yaşamı güzel ve doğru dilde anlatan bir kitap aydınlığında:)
tüm 19lar verelim elele ve güzelleştirelim dünyayı…
Pek Sevgili buRAK,
hangi sebeple fotoşopa, şiir yazmaya, müzik dinlemeye,’çeviriye’ yöneldiğimi anlamama,
o minik bebeği ameliyat masasından kaldırıp acısını dindirmeme,
üzerindeki siyah elbiseleri çıkartıp nurlu beyaza çevirebilmeme,
miniğimin elimi sevgiyle tutmasına,o elimi tutarken iki büyük melekle görüşmem esnasında huzurla durduğu yerde sağa sola sallanmasını görebilmeme,
tam ayrılırken miniğimin ‘neden ayrılıyoruz ki bende senle gelebilirim!…’ dediğini duymama,
ve içimdeki çocuğu uyandırmama, aslında uyandırmaktan ziyade benim o masum, mutlu huzurlu minik kıza dönüşmeme
VESİLE olduğun için önce Tanrıma sonra sana minnettarım…
KUTLU OLSUN HEPİMİZE!!!