Perşembe günü, benim düşüncem, Tanrı’nın doğum günü projesinde bir dönüm noktasıydı. İnsanlarımıza kitap ulaştıramama sorunumuzu çözdük. Daha önemlisi, bugüne dek neden böyle bir sorun yaşadığımızı öğrendik.

Hemen bir not. Babaeski’nin Trakya’da olduğunu hatırlatmış. Haberim var efendim : ) İstanbul dışındaki illere kitap ulaştıramama sorunumuzun adını “Anadolu” olarak koyduk. Yoksa, Kıbrıs’a da ulaştıramıyoruz. Trakya denince aklıma Edirne geldi. Edirne’ye ilk ve son gidişim geldi aklıma. TEM otoyolunda havalimanı sapağını kaçırdığımda kendimi Edirne’de buluvermiştim. Benim acil bi işim çıktı, Edirne’deyim siz toplantıyı bensiz yapın demiştim. Hey gidi gençlik günleri : )

Son gelişmeleri paylaşmalı. Ama ondan önce: Tanrı’nın doğum günü’nün Anadolu’da dağıtımcıların deyimiyle yok sattığını biliyor muydunuz? Anadolu esnafına gönderilen TDG’lerden bir tanesinin bile iade edilmediğini?  “Çeşitli” nedenlerden ötürü Anadolu’muzdan gelen kitap taleplerinin çok çok az bir kısmının karşılanabildiğini? Babaeski’deki kitapçıya söylenen “baskısı yok” yanıtının, gerçekte yüzlerce kitap esnafına söylendiğini?

Nedenleri sıralamaya gerek yok. Bizim için sorunun çözülmüş olması önemli. EH ve Tanrı’nın doğum günü, Türkiye’de toplam 4.000 kitapçıya dağıtılmaya başlanıyor dersem, ne demek istediğim daha net anlaşılacaktır.  Doğumgünü Kitapçı projesinin bütün yorgunluğu gitti üzerimden dün. Şükürler olsun dedim. Bir örnek vermek gerekirse. Şu anda 500 kitap siparişi oldukça  sağlam siparişler kategorisinde bizim için. Türkiye için çok üstdüzey rakamlar olsa da olmamız gereken yerlerde değil bu rakamlar. Ve bu yeni sistemde, 500 adet NUMUNE EH isteniyor bizden. Sipariş olarak değil. Kaç tane sipariş verileceğine karar verilmek üzere… Bilmem anlatabildim mi : ) Bu kadar emek, bu kadar yorgunluk ve göğüslenen onca itiraz. Bunların hiçbiri boşa değilmiş şükürler olsun.