Sevgili buRAK kardeşim;Madem hayatımızdaki hayalarımızı günahlarımızı ve güzelliklerimizi buradan paylaşacağız.İçimde TDG nü okuyalı beri fırtınalar kopmakta.Dostlarım hep TDg için birşeyler yaptıklarını sevinciyle gönül birliği yaptığımız toplantılarımıza geliyorlar.Ne kadar imreniyorum.Daha ben parmağımı bile kıpırtadamadım.Belki yarınlarda daha kuvvetli kolumu oynatabilmek için…Hayatımda sevgiyi gerçek manada yaşayamadım.Ban sevgi göstermeyenler beni belki sevmediklerinden değil,gösteremediklerinden olsa gerek.TDg ile beni karşılısız seven bir sonsuz kudretle tanıştım.Ama bu seferde kendimle iç savaşım yada hesaplaşmam başladı.Buna ego deyiniz, kendini bulamama deyiniz benlik deyiniz.Sarmaşık gibi her tarafımı sardışlar ve ben onlardan bir türlü kendimi kurtarıp başımı göğe doğru kaldıramadım.Hep ezik yaşadım.Gönlüm hep kırık oldu.Bu yüzden ben takdir edilmeyi çok severim.Belki bir kırıntı bile olsa başardıkları kimse tarafından takdir edilmemiş biri olarak…Sitede her okuduğum yazıdan sonra bazen ben bu dünyada ne kadar anlamsız bir adamım diyorum.Gözyaşlarıma boğulduğumda içimden bir ses;BEN YANINDAYIM ASIL HAYATA DİYOR.İşte o ses olmasa çok düşünmüştüm buralardan çekip gitmeyi.. Ama hayata asılmam için Allahım bana yanı başımda farkında olmadan yaşadığım ve gerçekten bana göre kesilip biçilmiş eşimi farkettim.O zaman ben sevmeyi denedim.İşte o zaman anladım ki aslında ben bir şey yapmıyormuşum.Ardından bu sevgi meyv verdi.Tanrının bir lütfu oğlumuz geldi.11 yaşında şimdi ve evliliğimizin 11 inci yılında gelmişti. Şimdi göz yaşlarına boğulduğum şu saatte yine içimdeki ses yine bana diyor ki;KORKMA YANINDA BEN VARIM ASIL HAYATA… asılacağım ve o sese ulaşana kadar.Bu ulaşma mesafesini kısaltmama vesile olduğunuz için size nasıl teşekkür etsem az. En samimi sevgi,saygı ve selam sizlere ve gönül dostlarına olsun..