Bunların en çok sevdiğim yanı, işlerini aşırı ciddiye almaları. Uyuyordu yanımda. Uyandı… Esnedi, bedenini gerdi de geri. Hani podyuma çıkmak üzere olan halterci gibi. Peki tüm bu ısınma mesaisi ne için? Zıp zıp zıplamak için. İş gibi görüyor onu. Esnediii, gerindiii, hazırlandııı. Sonra da şöyle bi bakındı etrafa. Yok dedi. Küt, vurdu kafayı yattı.
“Sanıyorum biraz kaytaracağım. Ama zaten bensiz de yürüyebilmeli işler.”
sevgiyle / buRAK