Görüşmeyeli epey zaman oldu. Aylar yıllar oldu. Du bakıyim sana şöyle bi. Hiç deÄŸiÅŸmemiÅŸsin : ) Bu arada bu laf, kiÅŸisel devrim penceresinden bakınca hiç deÄŸiÅŸmemiÅŸsin lafı hakaret gibi bi ÅŸey. Vay sen bana nasıl hiç deÄŸiÅŸmemiÅŸsin dersin al sana al sana. Geçen eski bi arkadaşımı aramak geldi içimden. Ä°nzivaya çekildim malum, haberi yoktur, ona kırgınım zannetmesin dedim bi aradım. Birkaç sene geçmiÅŸ aradan. KonuÅŸtuk güzel güzel. Fakat ona ÅŸunu söyledim konuÅŸmanın sonunda: Hiç deÄŸiÅŸmemiÅŸsin ama, herÅŸey hep aynı?! Sanıyorum o da farkındaydı…
Müsaade fazı’ndan sonra gelen mesajlara bakınca biraz merak olmuÅŸ gördüğüm kadarıyla. Åžurada iki satır gizem yaratalım dedik, ona da müsade yok : ) Ne olurdu 8 ay sonra yazıyor olsaydım neler yaptığımı : ) Ağız tadıyla maÄŸarama bi girip çıkıcam, yok, müsade yok. Ama en çok hoÅŸuma giden, en çok güldüğüm ÅŸu oldu. Müsade istediÄŸim yazıdan sonra yüzlerce müsade geldi. Müsade seniiin, bekliyoruz yeni kitabımızıııı, yolun açık olsuuun. Buraya kadar süper. Müsade mesajları, 1 hafta 10 gün sonra özlem mesajlarına dönüştü : ) E ama ben bunun için müsade istemiÅŸtim…: ) Sevilmek, sevmek böyle iÅŸte. O yüzden, gizem yaratmadan biraz haber havadis bildirip, sonra tekrar ‘müsaade isteyeceÄŸim’ dostlarımdan.
Sessiz olmak bu işin olmazsa olmaz kuralı. Dostlarımın benden haber alamaması kadar, benim de kendimi ifade edememem bir kısıt benim için. Fakat bu kısıt, kitap sürecinde ateşleyici güç oluşturuyor. Sessiz olup birikmek lazım öncelikle.
Neler oldu neler bitti geçen günlerde. Öncelikle kedilerimiz yeni yuvalarına kavuÅŸtu. Çok sevildikleri yeni aileleriyle buluÅŸtular. Ä°ki kardeÅŸ birbirlerinden ayrılmadılar, bu çok güzel oldu. Okuyucu ailemizden, çok güzel insanların evine gittiler. Kedilerimiz Ä°zmir’e gittiler. Kalbim Ege’de kaldı özetle. Ä°yi ki de kaldı. Yazları orman evleri varmış, oraya gidip kalıyorlarmış, bu sevincimizi katladı tabi. Bakın kafiyeli oldu: Sütlaç, Zilli artık Ä°zmirli…:)
Emir 8 kilo oldu geçen süreçte. 4 aylık bi bebeÄŸin 8 kilo olması çok olaÄŸan deÄŸilmiÅŸ : ) Bir pehlivanın ayak sesleri bunlar resmen…:) Eskisi gibi öyle uzun uçuÅŸlar yapamıyoruz. 8kg. Kule de insan, onun da canı var. Kısa mesafeli uçuyoruz onun yerine : ) Geçen gün ilk defa kahkaha atmaya baÅŸladığını gördüm. Bakıcısı biÅŸeyler yapıyo, o da nasıl kahkaha atıyo… Çok ÅŸaşırdım. Bi resmini koyalım bu arada unutmadan Emir efendinin. Ä°lerde karşılaÅŸtığınızda ‘Elimizde büyüdün kerata’ dersiniz : )
Ağır senet ödemelerimiz vardı hani. Sonuncusunu önümüzdeki hafta ödüyoruz şükürler olsun. Unutulmaz Çiçek Abbas filmi vardı. Orada Abbas, kendi kırmızı minibüsüne sahip olmuştu, kazandığı paralarla gidip senetlerini geri alıyodu aynı bizim hesap : ) Önümüzdeki hafta kuş gibi hafif olacağız hayırlısıyla. Gelen paralar konusunda biraz kaderciyiz. Ne çıkarsa bahtımıza şeklinde. O kadar bilgisayar programları yaptım, şu vadesi gelen alacaklar üzerine iki satır bişey yapamadım. Adaaaam sen de boşver dedim. Terapi gibi geldi. İşte yumurta kapıya dayanınca, aklımıza diyenarı arayıp bu ay bize ne kadar ödeme yapacaksınız öğrenebilir miyiz demek geldi. Niyeki dediler. Biz de böyle böyle bi senedimiz var da. Ona göre finansal planlama falan yapalım (Yalan. Amaaan boşver Dona düşünsün diyecektim sadece kapa parantez : ) Diyenar senediniz ne kadar dedi. Biz de şu kadar dedik. Aa dedi diyenar. Şu işe bakın bu ay tam o kadar ödeme yapmayı planlamışız size : ) Yaşasııın : )
Yeni elektronik oyuncaklar bakabilirim kendime demek oluyor bu. Bi tane oyuncak var ki, rüyalarıma giriyodu. Epılın yeni leptopları. Acayip biÅŸi. Fakat çok para. Ama acayip biÅŸi. Fakat çok para. Yahu çok acayip biÅŸi diyorum. Gel gör ki çok para. Åžekilde görüldüğü gibi böyle çatıştım kendimle : ) Yeni kitap, yeni laptop diyorum. ‘Çok paraaa’ diye bi ses içimden. Bi yandan da TDG’yi yazdığım ilk bilgisayarımı çok seviyorum. Antika olsa da. Hani ÅŸu kendinden kombili olan : ) Bi çalıştır, bütün apartmanı ısıtsın. Onunla yazarım artık ne yapiim diyorum. Fakat ekranı da iyice sarardı. ‘Çok paraaaa’. Hele ÅŸu ödemeler varken böyle birÅŸeyi aklından geçirmen bile inanılmaz aslında. Acayip biÅŸi ama. Bi de bu diyenar telefonu yok ortada o zaman. Fakat içimden bi ses de, hiç susmadan korkma al diyor. Yok dedim. Almayacağım. Eskisiyle yazacağım. Bakınız buradan sonrası çok önemli. Bu kararı verdikten sonra, klavyenin ok tuÅŸları vardır ya hani. Ä°ÅŸte o oklardan topraÄŸa bakanı çıktı yerinden. AÅŸağı ok. Hayırdır inÅŸallah dedim. Tamir edilmek üzere güzelce paketleyip kargoya teslim ettim bilgisayarı. Ve ne oldu dersiniz. Yolda ekranı kırılmış… Eh artık mecburdum, baÅŸka hiç ÅŸansım olmadığı halde almak zorundaydım o bilgisayarı : ) Amerika fiyatlarıyla buldum bi yerde. Hemen bizim burda. Gittim dedim ki, bu bilgisayarı istiyorum fakat ÅŸu an param yok. Yayınevlerinden aldığımız çeklerden birini vererek alabilir miyim. Hani çocukken bakkala gidersin cebindeki bütün (bozuk) paraları tezgaha döküp, ‘Bana bu kadarlık ÅŸeker’ dersin ya. Aynen öyle : ) Normalde hayatta olmaz fakat adamlar olur dedi. Oleeey. Kriz mi ne öyle biÅŸey varmış. Anlamadım ondan kabul etmiÅŸler : ) Eeeeee nası söylesem, ÅŸu an bu satırları yeni mekbukpıro’m ile yazmaktayım, saygılarımı sunarım : ) Ä°ki tane aldım. Bir dostum da istiyordu. Ä°kisini birden çekle aldım. O da kendisininkinin parasını bana hemen nakit ödemesin mi : ) Bir de ekranı kırılan bilgisayarla ilgili sigorta ÅŸirketinin bir ödeme yapması söz konusu olacakmış. Bu iÅŸten çok kazançlı çıktım. Ama gerçekten de. İçimdeki sesin dediÄŸi gibi: Acayip biÅŸi : )
Bu arada kriz demiÅŸken. Bizim eve temizliÄŸe gelen bir Kezban hanım vardı. Daha önce anlattım mı bilmiyorum. Bi gün evde oturuyorum. Bir ses yukarıdan. Ãœ Ãœ Ãœ R Ãœ … ÜÜÜÜÜÜÜ… Ama bu? Horoz sesi? Amanın evde horoz var. Nası girdi eve? Efendim meÄŸer Kezban hanımın süpersonik cep telefonunun zil sesiymiÅŸ. Ama nası gerçek gibiydi ses. Cep telefonu da hani çok geliÅŸmiÅŸ biÅŸey belli ki. Ekolayzerli : ) Bu kadar içe dönük bir kadının bu kadar agresif bi melodi seçmesi de ayrı bi konuydu. Yani böyle aÄŸzına vur lokmasını al bi görüntü içindesin. O sırada telefonun bi çalıyo ki. Drakula olduÄŸunu falan öğreniyoruz. Öyle bi tezat. Ä°ÅŸte o Kezban hanım gelmiyor artık. Zam yapmış kendisine. Haberleri falan izlemiyolar muhtemelen. Ekonomide kriz mi kereviz mi ne biÅŸey çıkmış. Ve çok takdir ettim, bunlar gizli bir networkmüş meÄŸer. Masonik bir örgüt gibi. Ä°stanbul’da temizlikçi kadınlar bi gecede gündeliklerini 80 liraya çıkarmışlar : ) Ãœ Ãœ Ãœ R Ãœ … ÜÜÜÜÜÜÜ… : ) Bi hesap yaptım. Dedim ki üniversite bitirmiÅŸ insanlar kazanmıyor böyle bir para. Bu haksızlık. O yüzden bütün Kezban hanımlara kapattım evi. Zaten evde yabancı bir enerjinin çok da hoÅŸuma gittiÄŸi söylenemez. Fakat evde de 3 kedi. Yumak halinde tüyler. Çözümü buldummm. Teknoloji sen herÅŸeye kadirsin. Fakir diye bi markanın tüyleri almak üzere özel olarak geliÅŸtirilmiÅŸ bir ÅŸarjlı süpürgesini buldum. 100 lira. Mucize bir alet. Hayvan besleyen herkese tavsiye ederim. Çok pratik biÅŸey. Ev artık tertemiz. Hanımefendimize de temizliÄŸi sportif bir faaliyet olarak deÄŸerlendirmesini ve zevk alarak yapmasını önerdim. Hele o makinayla, günde yarım saat. Sonuç tertemiz bir ev. ‘Ayda bir camlar için’ isterim mutlaka diyor. Åžu an camlara teknolojik bi çözüm arayışındayım aklınızda olsun. Acaba diyorum arabadaki gibi silecek mi taksam : ))) Süper bi fikir olabilir. Askerde çok cam sildim gerçi. Ben bile yapabilirim. Çok zevkli biÅŸeydir cam silmek. Genç insanların temizlikçi kadın gibi yöntemlere baÅŸvurmasını hiç sıcak bakmadım. Aciz bir görüntü gibi geliyor nedense.
Bi gün bizim evde şöyle biÅŸey oldu. Bi baktım Red Kit çizgi filmlerindeki gibi bir toz ve tüy yumağı evde arz-ı endam eyliyor. Bu nedir diye sordum. Ä°ki gün sonra kadın gelecekmiÅŸ, o yüzden besliyomuÅŸuz onu evde, bunu öğrendim. Hmmm… Temizlik isterim diye kavga çıkaracak halim yok. Naptım. Yukarı çıktım. Viledalarımı hazırladım, elektrik süpürgesi önden bi baÅŸladım evi temizlemeye. Ama nası temizlemek. FoÅŸur foÅŸur. Sana da Kezban hanıma da hiç zahmet vermek istemem dedim. Birkaç saatte temizledim evi. Bahar oturduÄŸu yerde yazık öyle bi mahçup oldu ki. Ama ev de mis gibi oldu. Mesajımı da güzellikle verdim. Hem de böyle çarpa çarpa : ) Ondan sonra yoluna girdi iÅŸler. Bi kere çalıştığım bi ajansta ekibimdeki bi stajyere masa vermemiÅŸlerdi. Stajyer diye küçümsediler muhtemelen. Öyle mi? Kendi masamı ona tahsis ettim. EÅŸyalarımı topladım, panoya kendi resimlerini astı o derece tahsis yani. Sonra pılımı pırtımı toplayarak genel müdürün odasına gittim. Elimde bir sandalyeyle. Hayırdır buRAK? dedi. Ben de ‘Benim masam yok. Senin masanı paylaÅŸmaya geldim.’ Pis pis ‘Mahsuru yoktur umarım?’ diye sorduktan sonra da ekledim: MaÅŸallah çok da büyükmüş, ikimize de yeter sen üzülme…: ) Eeeee, 10 dakika içinde stajyer arkadaşıma bi masa tahsis edildi : ) Stajyerin masa sorununu, genel müdürün masa sorunu haline getirebilirsen, bütün masalar emrine amade : )
Hani daha önce cep matineleri konusunda, bi gün gece yarısı birilerini zırzır mesajlarla uyandırıcam ama dur bakalım demiÅŸtim. Eeeee sonunda baÅŸardım. Gecenin ikisinde okuyucularımıza bir haftalık müfredat bir anda gidiverdi. Gece insanlar uykudayken. Mesajlardan bazıları da uykuyla ilgili bu arada. ‘Uyan uyan. Biliyo musun uyku aslında ruhsal bi süreç. Heh tamam ÅŸimdi uyumana devam et’ gibi oldu resmen. Ne diyelim. Pardoooon. Nasıl baÅŸardığımı da halen biliyor deÄŸilim. Sistem hep zamanında gönderirken o gruba bi anda yığıvermiÅŸ mesajları hayret. Gece ikide dostlarımı bilmeden uyandırdığım sırada, son yılların en yüksek frekans akımına maruz kalmıştım. Zamanlama gerçekten çok ilginçti. Ne diyelim efendim. Devrim yaratacak mesaj, sistemde durmaz demiÅŸler. Kim demiÅŸ bilmiyorum : )
Bu arada kötü haber. NASA gözlüklerimin camları çizilmiÅŸ : ( Bu iÅŸte kedi milletinin parmağı varsa, korksunlar benden. Muhtemelen çok tatlı oldukları için kızamam gene ama olsun, korksunlar : ) Herkese tavsiyem evlerinde balık, kedi, köpek, kuÅŸ, tilki maymun hatta HOROZ biÅŸey beslesinler ve içlerinden birinin adını mutlaka YAÅžASIN koysunlar. Ä°nsana bu kadar güzel enerji veren bir baÅŸka ÅŸey olamaz. En kızgın olduÄŸun anda bile YaÅŸasın dedirtiyo sana : ) Süpersonik bi sistem. Bi dostumuzun kedisinin adı ÅžarloymuÅŸ. Çok severim zaten Charlie Chaplin’i. Bu isme de çok bayıldım. Nerden aklıma estiyse artık. Neyse Åžalo beni andı kesin.
Efendim müsadenizle çekiliyorum huzurlarınızdan. Beni merak etmeyiniz. Çok iyiyim. Çok iÅŸim var sadece. Çok güzel bir iÅŸim var : ) O yüzden kabuÄŸuma çekildim. Hepinizi pek çok seviyorum. Küçüklerin elciklerinden, büyüklerimin gözlerinden öpüyorum. Bütün kötülere de ‘Van Minıt, Van Minıt’ diyorum : )
Bu müsaade fazıyla ilgili sloganımız şu olsun. Hani böyle siteye girdiniz, ses yok soluk yok, az biraz hüzünlü bi görüntü. O zaman hep aklınıza şunu getirin. Hiç unutmayın:
‘özlem iyi birÅŸeydir…’
