Sessizlik…
Sustun buRAKcan,
9’ların yılına girerken, İsrailin ani saldırısı herkesin kanını dondurdu.Buna yorum yapmanı bekliyoruz…
Ekranı tıklat da orada olduÄŸunu bilelim, nedir yorumun, düşüncelerin…
DONA ne derdi bu olanlara… İçimizden O’na en yakın olan sensin.
Dünyamızda artık güzel şeyler olmasını beklerken, bu vahşet, bu kan gölü nedir?
Bu saldırganların, yaralı taşıyan ambulanslara bile saldırmasına sebep olan ne?
Kan bürümüş gözlerin, okul bombalayacak kadar vicdanının sönmesinin nedeni…?
Mevlana’nn şeyleri çift görme felsefesiyle de baktım olmadı.
9’ların egemenliÄŸini, dünyanın uyanışını ve artık güzel ÅŸeylerin olacağını beklerken, umutlar söndü, ufuk karardı…
Sen ne hissediyorsun?

Dona bana “Filistin konusunda sessiz olmamı söylüyor”, çıtımı çıkarmıyorum ben de. Moralimi sorarsan yüz üzerinde 20-25′lerdeyim. Enkaz altında kalmış bir kız çocuÄŸunun bakışlarını yakaladım televizyonda. Göz göze geldik, darmadağın etti beni. Sabır. Sabır ve Tanrı’nın doÄŸum günü… Gazze sessizliÄŸime bakarak İsrail’ci olduÄŸum sonucuna varan okuyucumuza gülecek halim bile yok. İşimi yapmaya çalışıyorum. İşlerle avutuyorum kendimi belki de. Fakat önemli olan ÅŸu. 2009′a böyle bir baÅŸlangıç, tesadüf deÄŸil. Bu daha önceki hiç bir saldırıya benzemiyor. Bu olgunun İslam dünyasında “doÄŸa üstü” sonuçları olacak, bunları göreceÄŸiz hep birlikte. Sessiz ol, iÅŸini yap. Åžu an için sloganım bu.
Bu arada aklıma geldi… Bu kadar çok Mehdi varken, başımıza bunlar nasıl geliyor hayret. Süpermenler nereye kayboldu? Hocalar, Hacılar, Åžeyhler, Amcalar… Mahalle Mehdileri ÅŸu an neredeler? Neden ortada yoklar? Yoksa… Yoksa bu süpermenler uçamıyor mu? Yoksa Süperman uçmaz, mürit uçurur durumu mu bu? Ya da “Mehdi Süpermen deÄŸil Clark Kent” mi?
Son günlerde kafamda yankılanıp duran son cümleyle başbaşa bıraktım sizi, işimin başına döndüm gitti. : )
