TDG’yi çok hızlı okuyamıyorum ve okuyup bitirmeyi öyle çok istiyorum ki. Çünkü bana yardımcı olacağını biliyorum bu kitabın. Gerçi okuduğum kısıma kadar bazı sorularıma cevap aldım. Ancak ikilem içinde kaldığım bölümler var. Biraz önce günlükteki yazını okudum ve yazmak istedim. Ben de yaradana olan sevgimden dolayı onun yarattığı herşeye sevgiyle yaklaşmaya çalışıyorum. Ancak ibadetlerini yerine getirdikleri için sürekli böbürlenen ve beni dinsiz olarak görüp küçümseyen ve bana etmedikleri zulüm kalmayan birkaç insandan dolayı çok zor durumdayım. İşyerinde yaklaşık 7 yıldır bu kişinin ve arkadaşlarının yaptıklarına katlanmaktan kendimi öyle yorgun ve çaresiz hissediyorum ki… Bir insan hele ki kendini dindar gören bir insan nasıl bu kadar kolay yalan söyleyebilir diye düşünüyorum, kaldı ki Yaradan bize şah damarımızdan yakınken ve beynimizden geçen herşeyi bilirken… Ağlamamak için zor duruyorum şuan çünkü işyerindeyim ve birazdan serviste beni ağlamış vaziyette görmelerini istemiyorum insanların. Zaten akşamları ve gece uykumda yeterince ağlıyorum. Ben bu insanlardan ve bana yapacakalarından korkuyorum ve bu korku da bir hata bunu biliyorum, ancak buna engel olamıyorum. Sadece paylaşmak istedim ve bu kişilere vicdan versin diye dua ediyorum yaradana… Sana ve tüm TDG dostlarına sevgiler:) (noktalama işaretiyle de olsa gülümseyebilmek güzel)

Okuyucumuzu üzen o kişi kimse gidip iki tane çakmak geldi, konu da tam insan sevgisi : ) Ama yok. Değişim başladı. Ona gereken cevabı okuyucumuzun kendisi verecek. Ayağa kalkacak en kısa sürede. Sevgiyle.